چرا كه نماز مهمترين پيوند تو با خالق است ، نماز قلب تو را بيدار و روح تو را مصفى ، و زندگى تو را روشن مىسازد . آثار گناه را از جانت مىشويد ، نور ايمان را در سراى قلبت پرتوافكن مىدارد ، و تو را از فحشاء و منكرات باز مىدارد . بعد از برنامه نماز به مهمترين دستور اجتماعى يعنى « امر به معروف و نهى از منكر » پرداخته مىگويد : « مردم را به نيكيها و معروف دعوت كن و از منكرات و زشتيها باز دار » ( * ( وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْه عَنِ الْمُنْكَرِ ) * ) . و بعد از اين سه دستور مهم عملى به مساله صبر و استقامت كه در برابر ايمان همچون سر نسبت به تن است ، پرداخته مىگويد : « در برابر مصائب و مشكلاتى كه بر تو وارد مىشود ، صابر و شكيبا باش كه اين از وظائف حتمى و كارهاى اساسى هر انسانى است » ( * ( وَاصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ ) * ) . مسلم است كه در همه كارهاى اجتماعى مخصوصا در برنامه امر به معروف و نهى از منكر ، مشكلات فراوانى وجود دارد ، و سود پرستان سلطه جو ، و گنهكاران آلوده و خودخواه ، به آسانى تسليم نمىشوند ، و حتى در مقام اذيت و آزار ، و متهم ساختن آمران به معروف و ناهيان از منكر بر مىآيند كه بدون صبر و استقامت و شكيبايى هرگز نمىتوان بر اين مشكلات پيروز شد . « عزم » به معنى اراده محكم است و تعبير به « عزم الامور » در اينجا يا به معنى كارهايى است كه دستور مؤكد از سوى پروردگار به آن داده شده است و يا كارهايى كه انسان بايد نسبت به آن عزم آهنين و تصميم راسخ داشته باشد ، و هر كدام از اين دو معنى باشد اشاره به اهميت آنست . تعبير « ذلك » اشاره به صبر و شكيبايى است و اين احتمال نيز وجود دارد كه به همه امورى كه در آيه فوق ذكر شده ، از جمله نماز و امر به معروف و نهى